Poza nawierzchnią, Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej, Nowy Port, 2026

Ruch powietrza jest jednym z podstawowych nośników kontaktu z krajobrazem. Instalacja w formie taktylnej tkaniny pozostaje w nieustannym ruchu – wprawiana w drganie przez strumień powietrza generowany przez wentylatory, reaguje na warunki otoczenia, światło i obecność widza. Przywołuje ona naturalne procesy: falowanie roślin, przepływ powietrza i zmienność krajobrazu.  Zamontowana na mobilnej szynie, zasłona pozostaje elementem podatnym na reorganizację. Możliwość przekształcania układu w czasie trwania wystawy podkreśla przestrzeń, która nie jest dana raz na zawsze – wydarza się w relacji z użytkownikiem, jego decyzjami i obecnością. Tym samym instalacja wpisuje się w rozumienie nawierzchni jako pola spotkania i odczuwania: czegoś, co nie tylko podtrzymuje, ale przede wszystkim umożliwia bycie razem, negocjowanie granic i współdzielenie doświadczenia.

Dokumentacja fotograficzna: Tomasz Koszewnik / Alina Żemojdzin - archiwum GCSW oraz achiwum prywatne